volga2urals


Καλώς ορίσατε στη γη των Τάταρων!

Το Kazan που είναι η έδρα της Δημοκρατίας του Tatarstan, ανακηρύχθηκε το 2009 ως η «τρίτη πρωτεύουσα της Ρωσίας».

Το εντυπωσιακό Kul Sharif εγκαινιάστηκε το 2005. Στην ίδια θέση υπήρχε ένα άλλο τζαμί που ο Ivan ο Τρομερός κατέστρεψε όταν κατέλαβε την πόλη το 1552.

Η ιδιαιτερότητα του Kazan έχει να κάνει με τη γεωγραφική του θέση, είναι το σημείο συνάντησης των δύο κόσμων. Η πόλη ισορροπεί με τέχνη ανάμεσα σε Ευρώπη και Ασία.

Ο ύψους 59 μ. πύργος Syuyumbike, χτίστηκε μέσα σε μια βδομάδα, καθώς ήταν όρος της πριγκίπισσας για να παντρευτεί τον Ivan τον Τρομερό. Στο τέλος η ίδια, πήδηξε από εκεί ψηλά και αυτοκτόνησε.

Ακριβώς δίπλα βρίσκεται ο Καθεδρικός Ναός του Ευαγγελισμού.

Η πόλη τιμήθηκε από την UNESCO και το Κρεμλίνο της αποτελεί μνημείο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

Την επόμενη μέρα μπήκα στο Bashkortostan, την πατρίδα των Bashkirs, που έλκουν την καταγωγή τους από τα φινο-ουγγρικά φύλα του Βόλγα και των Ουραλίων.

Στοιχεία ισλαμικής αρχιτεκτονικής διακρίνονται από τα πρώτα χωριά ενώ και η γλώσσα των κατοίκων συγγενεύει με την τουρκική.

Ξεχωριστό στυλ έχει το τζαμί Lala-Tulpan, με τους δυο μιναρέδες σε σχήμα τουλίπας.

Δεν απουσιάζει, όμως, και το ορθόδοξο στοιχείο από την πρωτεύουσα Ufa.

Χαρακτηριστική εικόνα σοβιετικής αρχιτεκτονικής στις γειτονιές της πόλης, σήμα κατατεθέν των ρωσικών πόλεων ακόμα και σήμερα.

Η επόμενη μέρα ξημέρωσε με έναν λαμπρό ήλιο.

Κάπου στα Ουράλια συνάντησα τους Lothar και Andreas.

Είχαν ξεκινήσει από τη Γερμανία και (μετά από 15.000 χλμ.) θα πήγαιναν στο Βιετνάμ.

Επόμενος σταθμός το όμορφο Yekaterinburg (Αικατερινούπολη).

Η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Ρωσίας, που πήρε το όνομα της συζύγου του Μεγάλου Πέτρου, έχει πολλές όμορφες εκκλησίες...

...και αποτελεί το μεγάλο βιομηχανικό και πολιτιστικό κέντρο της περιοχής των Ουραλίων.

Η έπαυλη του Nikolai Sevastianof δεσπόζει στο κέντρο της πόλης, που μέχρι το 1991 λεγόταν Sverdlovsk.

Ο πλούσιος μεγαλέμπορος του 19ου αι. ήθελε το σπίτι του να ξεπερνάει σε ομορφιά αυτό του κυβερνήτη...

...και από ότι φαίνεται, μάλλον τα κατάφερε!

Όμορφη κατοικία στην ulitsa Tolmacheva.

Και άλλα, εξαιρετικά δείγματα ξύλινης αρχιτεκτονικής βρίσκονται στους δρόμους...

...γύρω από την πλατεία του «Σοβιετικού Στρατού».

Συνέχισα προς τα ανατολικά με επόμενο προορισμό την πόλη Tyumen, κάπου 350 χλμ. μακρύτερα.

Η πόλη είναι ο πρώτος ρωσικός οικισμός στη Σιβηρία και δημιουργήθηκε το 1586 για να υποστηρίξει την επέκταση της Ρωσίας προς την ανατολή.

«Ωραίο το παλτουδάκι σας, σύντροφε Vladimir Ilyich Lenin».

Αν και διάσπαρτες στην παλιά πόλη (staryy gorod), υπάρχουν στους δρόμους γύρω από την ulitsa Respubliki...

...πολλές όμορφες κατοικίες του 19ου αι.,...

...με περίτεχνα σκαλίσματα σε πόρτες και παράθυρα.

Τι σχόλιο να γράψω τώρα...

Παραμένω άφωνος. Αν μη τι άλλο νοικοκύρης το αφεντικό.

Ο μπαρόκ καθεδρικός ναός Znamensky (1786), βρίσκεται κάπου στο κέντρο της πόλης.

Το Tyumen, με πληθυσμό 600.000 κατ. (αν και είναι τόσο ήσυχο που δείχνει πολύ μικρότερο)... 

...καταφέρνει να κλέψει λίγη από την αίγλη και την αρχοντιά του Irkutsk...

...και αποτέλεσε την ευχάριστη έκπληξη του φετινού ταξιδιού.

Στάση για ανεφοδιασμό, επιστρέφοντας στα Ουράλια.

Χαρακτηριστικό δείγμα ξύλινης εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής.

Ξύλο είναι το κύριο δομικό υλικό και στα χωριά της περιοχής.

Ομορφα, περιποιημένα αγροτόσπιτα που κατοικούνται κανονικά,…

…πανδαισία χρωματικών συνδυασμών…

…σε πόρτες και παράθυρα.

Λάθος μεγάλο κάνει ο ταξιδιώτης…

…που δεν θα εγκαταλείψει για λίγο την εθνική οδό…

…για να χαθεί, περιπλανώμενος άσκοπα, στους χωματόδρομους των μικρών χωριών.

Βρισκόμουν για τα καλά και πάλι στα εδάφη της ευρωπαϊκής Ρωσίας και ανηφόριζα για την Αγία Πετρούπολη...

...όταν συναντήθηκα με δύο (ακόμη) Γερμανούς που πήγαιναν προς Καζακστάν. Είπαμε αρκετά, μου θύμισαν το ταξίδι στις χώρες της Κεντρικής Ασίας το 2011.

Η Αγία Πετρούπολη πρόκειται να αιχμαλωτίσει τον ταξιδιώτη για πολλές μέρες.

Ο Ναός της Αναστάσεως (ή Ναός του Χυμένου Αίματος), είναι μακράν η ωραιότερη εκκλησία της πόλης.

Σήμερα είναι γνωστός ως ο ναός που χρειάστηκαν 24 χρόνια για να χτιστεί… 

…και 27 για να αναπαλαιωθεί.

Για να ανακαινιστούν τα 7.000 τ.μ. των μωσαϊκών του…

…και τα περίτεχνα ταβάνια, χρειάστηκαν περισσότεροι από 30 εξαίρετοι καλλιτέχνες.

Το σχέδιό του βασίζεται μερικώς σε αυτό του Αγίου Βασιλείου της Μόσχας.

Τρεις αιώνες πριν, η περιοχή ήταν ένας απέραντος βάλτος.

 Την πόλη ίδρυσε ο Μεγάλος Πέτρος για να γίνει το «παράθυρό του στην Ευρώπη»,…

…με ιστορία και πολιτισμό που όμοιό του δεν θα εύρισκες πουθενά στη Ρωσία.

Ειρηνική διαμαρτυρία νοσταλγών του παρελθόντος. Στην πόλη από όπου ξεκίνησε η εργατική επανάσταση του 1905…

…κυκλοφορούν σήμερα αμέριμνοι οι τσοπεράδες με τις Harley Davidson.

Είναι απορίας άξιο πως σώθηκαν όλοι αυτοί οι θησαυροί από τους γερμανικούς βομβαρδισμούς του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου.

Το σχέδιο των Ναζί ήταν να «εξαφανίσουν την πόλη από προσώπου γης», καθώς ήταν η γενέτειρα του μπολσεβικισμού.

Ηταν τόσο σίγουρος ο Χίτλερ για την κατάληψη του Leningrad που είχε ήδη τυπωμένες τις προσκλήσεις για τα επινίκια που θα λάμβαναν χώρα στο Hotel Astoria.

Πλήθος ανεκτίμητων θησαυρών μεταφέρθηκαν μακριά και πολλά εκθέματα από τα μουσεία θάφτηκαν.

Η συνέχεια ήταν τραγική.

Περισσότερες από 150.000 βόμβες έπεσαν στην πόλη κατά τη διάρκεια του «Αποκλεισμού»,… 

…αν και με πολύ δουλειά οι συνέπειες εκείνων των βομβαρδισμών, σήμερα δεν είναι καθόλου ορατές,… 

…τουλάχιστον γύρω από το ιστορικό κέντρο.

Τα 1,3 δις δολάρια που δαπανήθηκαν στην πόλη το 1996 για τους εορτασμούς των 300 χρόνων ιστορίας της, έκαναν την Αγία Πετρούπολη ομορφότερη από ποτέ.

Ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Ισαάκ είναι η πλέον μεγαλοπρεπής εκκλησία της πόλης και χρειάστηκαν 40 χρόνια για να ολοκληρωθεί (1818-1858).

Χαρακτηριστικό του ναού είναι οι μπρούντζινες πόρτες…

…και οι περίτεχνες ανάγλυφες παραστάσεις.

Ο ναός είναι τεράστιος και χρειάστηκε ιδιαίτερη τεχνική για να αντέξουν τα βαλτώδη εδάφη στο μεγάλο βάρος του.

Ειδικά πλοία και σιδηρόδρομοι κατασκευάστηκαν για να μεταφέρουν το γρανίτη που απαίτησε ο αρχιτέκτονας Auguste de Montferrand από τη Φιλανδία.

Υπήρξαν αρκετές επικρίσεις για το στυλ του ναού, ο Τσάρος Αλέξανδρος ο Α’ όμως, ο οποίος υποστήριζε το βαρύ, Αυτοκρατορικό ρυθμό, παρενέβη υπέρ του Montferrand. 

Η Προεδρική Βιβλιοθήκη «Boris Yeltsin» είναι μία από τις...

...Εθνικές Βιβλιοθήκες της χώρας και εγκαινιάστηκε από τον ίδιο τον πρόεδρο Vladimir Putin.

Δεν είναι δυνατόν, μετά από τόσο περπάτημα, να μην ξεκουραστείς σε ένα από τα τεράστια πάρκα της πόλης.

Ο Χάλκινος Καβαλάρης είναι το πιο γνωστό άγαλμα του Μεγάλου Πέτρου. Χρειάστηκε 12 χρόνια για να ολοκληρωθεί και είναι αφιερωμένο «στον Πέτρο Α’ από την Αικατερίνη Β’» όπως γράφει και η επιγραφή.

Το Μουσείο Ανθρωπολογίας, στη βόρεια όχθη του ποταμού Neva...

...είναι ένα μόνο από τα αμέτρητα όμορφα κτίρια που έχει αυτό το σημείο της πόλης να επιδείξει.

Η Πλατεία των Ανακτόρων (Dvortsovaya Ploshchad) με τη Στήλη του Αλέξανδρου Α’ (47,5 μ.) στο κέντρο για να θυμίζει τη νίκη του επί του Ναπολέοντα το 1812.

Ο πεζόδρομος Mal Konyushennaya ulitsa...

...φιλοξενεί μερικά πολύ όμορφα κτίρια.

Αν και λιγότερο εντυπωσιακό από το metro της Μόσχας,…

το αντίστοιχο της Αγίας Πετρούπολης δεν παύει να είναι ένα από τα ομορφότερα του κόσμου.

Λειτουργεί από το 1955 και με 2,15 εκ. επιβάτες ημερησίως, είναι το 16ο πιο πολυσύχναστο metro του κόσμου.

Ψηφιδωτά που παραπέμπουν στις μέρες της δόξας…

…και στις σπουδαίες στρατιωτικές επιτυχίες της μεγάλης ρωσικής αυτοκρατορίας…

…διακοσμούν κομψά τους σταθμούς του metro,…

…χωρίς, βέβαια, να λείπουν εικόνες του πρόσφατου, σοβιετικού παρελθόντος.

Το Ισλαμικό τέμενος που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και χτίστηκε το 1910, δώρο του τότε εμίρη της Μπουχάρα.

Με τους δύο μιναρέδες των 49 μ. και τον εντυπωσιακό τρούλο, είναι ορατό από αρκετά μακριά.

Ο αρχιτέκτονας εμπνεύστηκε το σχέδιο από το Μαυσωλείο Gur-e Amir του Ταμερλάνου, στη Σαμαρκάνδη.

Παρά το ότι ήταν μεγάλο για την εποχή του, σήμερα δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τους 700.000 μουσουλμάνους της πόλης.

Εντυπωσιακό κτίριο επί της Kamennostrovsky prospect...

…και ένα ακόμη συγκρότημα γραφείων στο κέντρο της πόλης.

Τα Χειμερινά Ανάκτορα (Zimny dvorets), κατοικία των Τσάρων από το 1762 μέχρι το 1917, φιλοξενούν σήμερα ένα μόνο τμήμα από το απίστευτο μουσείο του Hermitage (Ερημητήριο).

180 χρόνια συμπληρώθηκαν φέτος για το θέατρο Mikhailovsky. Η πόλη είναι ο τόπος γέννησης του ρωσικού μπαλέτου και πατρίδα πολλών σπουδαίων της λογοτεχνίας, όπως ο Pushkin και ο Dostoyevsky.

Οσες φορές και να περάσεις από το Ναό της Αναστάσεως...

...δεν υπάρχει περίπτωση να μην τον φωτογραφίσεις ξανά και ξανά,...

...καθώς όπου και να γυρίσεις το βλέμμα σου δεν σταματάς να ανακαλύπτεις καινούργιες λεπτομέρειες.

Εχετε καταλάβει πόσο πολύ μου αρέσει να φωτογραφίζω πόρτες και παράθυρα...

Το εξαιρετικό BARcelona επί της πανάκριβης Nevsky Prospekt.

Αγία Πετρούπολη

Το camping που με φιλοξένησε, λίγο έξω από την (πανάκριβη σε καταλύματα) Αγία Πετρούπολη,...

...είχε μερικά εξαιρετικά δείγματα γλυπτικής σε ξύλο.

Ηταν τεράστιο σε έκταση και παρά το ότι βρισκόμασταν στο μέσο του καλοκαιριού,... 

...αν εξαιρέσεις το μικρό καφέ αρκουδάκι,...

...λίγα μόνο αυτοκινούμενα ήρθαν να ταράξουν τον ήσυχο ύπνο μου.

Αμέσως μετά ξεκίνησαν τα 700 χλμ. για τη Μόσχα.

Ο βαρετός και με πολύ κίνηση δρόμος, περνούσε διαρκώς ανάμεσα από χωράφια με σιτάρια και ηλιόσπορα.

Το επόμενο πρωί, στεκόμουν και πάλι (7 χρόνια μετά) μπροστά στο Πολυτεχνικό Μουσείο, στο κέντρο της Μόσχας.

Ηταν η δεύτερη φορά που επισκεπτόμουν τη ρωσική πρωτεύουσα (η πρώτη ήταν το 2006), δεν θα έχανα όμως την ευκαιρία να θαυμάσω και πάλι το θέατρο Bolshoi...

...προτού κατευθυνθώ προς την (κλειστή λόγω έργων) Κόκκινη Πλατεία (Krasnaya Ploshchad).

Δεν έχασα την ευκαιρία πάντως να ρίξω μια ματιά στις πανάκριβες βιτρίνες του G.U.M.

Η χλιδή και η πολυτέλεια που χαρακτηρίζουν το χώρο,...

...ο αριστοκρατικός διάκοσμος και το επιβλητικό στυλ,...

...δείχνουν πως η ρωσική αστική τάξη έχει περάσει για τα καλά στη μετά perestroika εποχή.

Ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Βασιλείου (1555-1561), που χτίστηκε για να γιορτάσουν την κατάληψη του Kazan από τον Ivan τον Τρομερό,...

...χαρακτηρίζεται από τους πολλούς τρούλους, σε διάφορα σχήματα και χρώματα και αποτελεί  το σήμα κατατεθέν όχι μόνο της Μόσχας αλλά και της Ρωσίας ολόκληρης.

Εικόνες από την καθημερινότητα της ρωσικής πρωτεύουσας.

Εχοντας αφιερώσει πολλές μέρες στη Μόσχα, το 2006, δεν είχα σκοπό να επισκεφτώ ξανά τα πάμπολλα αξιοθέατα και μουσεία της πόλης, παρά...

...βολτάριζα όλη μέρα στο κέντρο, χαλαρώνοντας και περιμένοντας το φίλο μου Oleg να σχολάσει από τη δουλειά του.

Οπου και να κοιτάξεις, όμως, το βλέμμα σου αιχμαλωτίζεται από απίστευτες εικόνες...

...και διακριτικές λεπτομέρειες που κάνουν, τελικά,...

...τη φωτογραφική μηχανή να δουλεύει ...υπερωρίες!

Το εντυπωσιακό κτίριο με τα κόκκινα τούβλα που στεγάζει το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο,...

...έχει μπροστά του του το άγαλμα του νικητή του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, του έφιππου στρατηγού Zhukov.

Το τελευταίο βράδυ κάναμε μια βόλτα με το αυτοκίνητο του Oleg (ένα μικροσκοπικό OKA), στις λεωφόρους της ρωσικής μεγαλούπολης.

Την άλλη μέρα έφυγα νότια ακολουθώντας τον αδιάφορο M4.

C A M P I N G
Гостиница (πανδοχείο) - Стоянка (parking αυτοκινήτων)
кафе-бар (προφανές...) - пекарня (φούρνος αυτοκινήτων)
автосервис (service αυτοκινήτων) - покраска (βαφείο αυτοκινήτων)
шиномонтаж (βουλκανιζατέρ) - сварка (συγκολλήσεις)

Επιτέλους ένα συγκρότημα αντάξιο των προσδοκιών μου...

Όχι μόνο πέτυχα ένα εξαιρετικό δωμάτιο (με 9 ευρώ ήταν ότι φθηνότερο συνάντησα φέτος), αλλά...

…έβαλα και μπουγάδα και στο τέλος…

…απόλαυσα μια παγωμένη BALTIKA που μου άξιζε!

Το επόμενο πρωί έμπαινα στη Δημοκρατία του Volgograd.

Σε όλη την περιοχή συναντάμε απομεινάρια από τις σκληρές μάχες του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου.

Το Mamaev Kurgan (ο τύμβος του Mamai, ένας στρατιωτικός ηγέτης των Τάταρων του 14ου αι., πίσω στα χρόνια που δρούσαν οι μογγολικές ορδές στην περιοχή), είναι ένα συγκρότημα μνημείων αφιερωμένο στη μάχη του Stalingrad.

Το άγαλμα την Μητέρας Πατρίδας, που με ύψος 82 μ. δεσπόζει στην κορυφή του λόφου πάνω από την πόλη του Volgograd, είναι μια εντυπωσιακή δημιουργία...

...οι καταβολές της οποίας φαίνεται ξεκάθαρα πως βρίσκονται στη Νίκη της Σαμοθράκης.

Ιδιαίτερα κατανυκτικό είναι το Πάνθεον, μνημείο αφιερωμένο στους 600.000 ρώσους στρατιώτες που χάθηκαν στην πασίγνωστη μάχη του Stalingrad.

Άλλη μια όμορφη εκκλησία στα προάστια του Volgograd, όπως από το 1961 αποκαλείται, πλέον, το παλιό Stalingrad.

Με κατεύθυνση προς το νότο, κάποια στιγμή αποχαιρέτισα άλλο ένα Ομόσπονδο Διαμέρισμα της Ρωσίας.

Δίσκοι - Κασσέτες, τι δεν καταλαβαίνετε; Τα CD δεν έχουν έρθει ακόμα...
Τα χρώματα των οικισμών παραπέμπουν σε μουσουλμανικούς πληθυσμούς, βάζω και στοίχημα αν χρειαστεί...
Πράγματι, είχε έρθει η ώρα να κινηθώ στα φτωχά χωριά της Δημοκρατίας του Αστραχάν, λίγο πριν βάλω πλώρη να συναντήσω...

...τους Καλμούχους της Elista.

Ο Χρυσός Ναός είναι το κυριότερο αξιοθέατο σε αυτή την περιοχή.

Ενα εντυπωσιακό βουδιστικό μοναστηριακό συγκρότημα, η κατασκευή του οποίου ολοκληρώθηκε το Δεκέμβριο του 2005...

...και καθαγιάστηκε από τον ίδιο το Δαλάι Λάμα.

Εδώ ζουν οι Καλμούχοι ένας λαός μογγολικής καταγωγής, κάτι που φαίνεται τόσο στη γλώσσα όσο και στα χαρακτηριστικά των κατοίκων...

...της περιοχής που είναι, συν τοις άλλοις, το μοναδικό βουδιστικό φύλο της Ευρώπης.

Ο ναός του Βούδα Shakyamuni, όπως είναι το ακριβές όνομα...

...κρύβει στο εσωτερικό του όμορφες τοιχογραφίες...

...και άλλες λεπτομέρειες προερχόμενες από το λατρευτικό κώδικα της συγκεκριμένης θρησκείας.

Με τη διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης, οι απαγορεύσεις και οι περιορισμοί στην έκφραση της θρησκευτικότητας έπαψαν και η δημιουργία του ναού συντέλεσε στην αναβίωση του Βουδισμού,... 

...μιας πνευματικής παράδοσης 2.600 ετών που έφτασε στην περιοχή προερχόμενη από τη μακρινή Ινδία.

Η ξύλινη βουδιστική παγόδα στο κέντρο της Elista εκτός από σημείο συνάντησης για τους μεγάλους είναι...

...και τόπος παιχνιδιού για τους μικρούς!

Από την XXXIII Ολυμπιάδα Σκακιού του 1998 που φιλοξενήθηκε στην Elista και μετά, το «ζατρίκιον» είναι το επίσημο παιχνίδι της πόλης. Με την πολιτική βούληση (και τα εκατομμύρια δολάρια) του προέδρου Kirsan Ilyumzhinov, μάλιστα, αποτέλεσε και υποχρεωτικό μάθημα στις τρεις πρώτες τάξεις των δημοτικών σχολείων της Δημοκρατίας!

Αλλο ένα Ομόσπονδο υποκείμενο έφτασε στο τέλος του. Αποχαιρέτησα τη Δημοκρατία της Καλμυκίας...

...και διέσχισα, πλέον, την αχανή στέπα που υπάρχει σε εκείνο το σημείο της νότιας Ρωσίας.

Μια σύντομη ματιά στο χάρτη, στο δρόμο για τη Δημοκρατία της Adygea. Να χαθείς δεν υπάρχει περίπτωση στον ένα και μοναδικό δρόμο. Προσοχή με τη βενζίνη χρειάζεται, μόνο.

Στην πρωτεύουσα Maykop, αυτής της Δημοκρατίας του Βόρειου Καύκασου, το μουσουλμανικό στοιχείο είναι πολύ έντονο.

Δεν λείπει ούτε κι εδώ η τυπική εικόνα της ρωσικής εργατούπολης...

...στους μικρούς και μεγάλους οικισμούς πάνω στον M23.

Ευφάνταστη, ομολογουμένως, πινακίδα από τοπικό συνεργείο αυτοκινήτων.

Η ένταση των δυόμιση προηγούμενων μηνών που έφευγε από πάνω μου με αποφόρτιζε... 

...και με έκανε να κάνω πειράματα με το φωτογραφικό φακό.
Μια επιγραφή στο δρόμο, καθ' οδόν για τα ρωσο-ουκρανικά σύνορα.

Συμπαθητική παρουσία σε χωριό της Δημοκρατίας του Rostov.

Σκηνές από την τοπική αγορά. Με μεγάλη ποικιλία ψαριών, ο ποταμός Don...

...συμβάλει, μάλλον, καθοριστικά στην εικόνα που έχει το καθημερινό τραπέζι.

Η Ρωσία φύλαξε για το τέλος τις καλύτερές της εικόνες...

Στους ατέλειωτους ρωσικούς δρόμους, λίγο πριν την είσοδο στην Ουκρανία. Μια στάση για νερό και συνεχίζω. 77η μέρα. Αρχίζει να μυρίζει ...Ελλάδα.

Πέρασα κι από την Καβάλα μια βόλτα να χαιρετίσω τον αρχι-μπράτιμο Κορέλη. Ακόμα απορώ πώς δεν μας έδιωξε ο παπάς εκείνη τη μέρα...